Definicja: Dopuszczalna wartość narażenia zawodowego to maksymalne stężenie substancji w powietrzu na stanowisku pracy, na które mogą być narażeni pracownicy, ustalane jako średnia 8-godzinna i często jako wartość krótkoterminowa 15-minutowa.
Unijne wskaźnikowe i wiążące wartości graniczne wynikają z dyrektyw wydanych na podstawie dyrektyw 98/24/WE oraz 2004/37/WE, a każde państwo członkowskie ustala własny wykaz krajowy. W karcie charakterystyki należy podać wartości dopuszczalne obowiązujące w kraju, w którym jest ona stosowana.
Z tego względu samo przetłumaczenie karty charakterystyki nie wystarcza: sekcję 8.1 należy opracować na nowo, uwzględniając wartości dopuszczalne i odniesienia prawne kraju docelowego.
Unijne wskaźnikowe wartości graniczne wynikają z dyrektyw 2000/39/WE, 2006/15/WE, 2009/161/UE, 2017/164/UE oraz 2019/1831/UE na podstawie dyrektywy 98/24/WE; wiążące wartości graniczne dla czynników rakotwórczych wynikają z dyrektywy 2004/37/WE. W karcie charakterystyki dla wielu państw można podać wartości dla kilku krajów.